Εφικτός στόχος ο εξορθολογισμός του φορολογικού ποινολογίου

Γιώργος Α. Κορομηλάς, Πρόεδρος Ινστιτούτου Οικονομικών και Φορολογικών Μελετών

Στις 30 Αυγούστου 2014 σε αυτή τη στήλη έκλεινα το άρθρο μου για τα εξοντωτικά πρόστιμα που προβλέπονται στον Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών με τη φράση «με δεδομένο ότι ο στόχος ενός προστίμου είναι η συμμόρφωση και όχι η εξόντωση, θεωρώ ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών πρέπει να επανεξετάσει το θέμα αυτό, έτσι ώστε να εκλογικευθούν πρόστιμα τα οποία δεν αφορούν παραβάσεις φοροδιαφυγής». Προχθές Πέμπτη, ένα μήνα και λίγες ημέρες μετά, είδαμε ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών επανεξετάζει το σύστημα των κυρώσεων για τις παραβάσεις της φορολογικής νομοθεσίας, διότι το υφιστάμενο, αν και νέο, δεν φαίνεται να αποδίδει.

Κύριος στόχος πρέπει να είναι ένα σύστημα κυρώσεων το οποίο θα είναι αντικειμενικό και θα τιμωρεί τους παραβάτες χωρίς να τους εξοντώνει. Όταν σήμερα τα ληξιπρόθεσμα χρέη έχουν φτάσει στο αστρονομικό ποσό των 70 δισ. ευρώ και ένα μεγάλο μέρος αυτών προέρχεται από πρόστιμα το ύψος των οποίων, πάντα σύμφωνα με τις ίδιες δημοσιογραφικές πληροφορίες, είναι περίπου 26,6 δισ. ευρώ ήτοι το 38% των συνολικών ληξιπροθέσμων, όλοι μπορούμε να καταλάβουμε ότι το εφαρμοζόμενο σήμερα σύστημα έχει σημαντικές ατέλειες.

Όταν σήμερα που εφαρμόζεται το νέο φορολογικό ποινολόγιο η εισπραξιμότητα των προστίμων, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν ξεπερνά το 0,3% έναντι περίπου ποσοστού 2,4% που ήταν με το παλιό ποινολόγιο, όλοι πάλι μπορούμε να καταλάβουμε ότι, το παλιό αλλά και το νέο ποινολόγιο είχαν και έχουν δομικού χαρακτήρα ατέλειες, οι οποίες αφενός δημιουργούν σε πολλές περιπτώσεις αξεπέραστα προβλήματα στους φορολογουμένους και αφετέρου συνέβαλαν και συνεχίζουν να συμβάλουν στη διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών, με κατάληξη και με μαθηματική ακρίβεια ένα μεγάλο μέρος αυτών να φτάσει μετά από χρόνια να χαρακτηρισθεί ως ανεπίδεκτο είσπραξης.

Απαιτείται λοιπόν, σε σύντομο χρονικό διάστημα, να προχωρήσει το υπουργείο Οικονομικών σε εξορθολογισμό του φορολογικού ποινολογίου. Ειδικότερα πρέπει:

α) Να μειωθούν τουλάχιστον στο μισό τα πρόστιμα των διαδικαστικών παραβάσεων και ο διπλασιασμός ή τετραπλασιασμός των προστίμων, αυτών σε περιπτώσεις υποτροπής, να γίνεται εφόσον ο φορολογούμενος υποπέσει σε παράβαση εντός του ίδιου φορολογικού έτους και όχι εντός πέντε ετών. Επίσης πρέπει να αποχαρακτηρισθούν από διαδικαστικές παραβάσεις και να ενταχθούν στις παραβάσεις φοροδιαφυγής και αυτές που αφορούν την μη έκδοση φορολογικών στοιχείων κάτω των 5.000 ευρώ.

β) Να μην περιορίζεται το πρόστιμο στις περιπτώσεις μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων. Δεν είναι δυνατόν σε ένα κράτος δικαίου αυτός που θα συλληφθεί από τον προληπτικό έλεγχο να μην έχει εκδώσει 200 αποδείξεις να καθαρίζει με 30.000 ευρώ πρόστιμο αντί για 50.000 ή 100.000 και αυτός που θα καταβάλει με μια μέρα καθυστέρηση παρακρατούμενο φόρο εκτός του τόκου να καταβάλει και ισόποσο πρόστιμο.

γ) Η εκπρόθεσμη καταβολή φόρων παρακρατούμενων και μη, όπου στις περισσότερες των περιπτώσεων γίνεται λόγω αποδεδειγμένης αδυναμίας του υπόχρεου, πέραν του τόκου δεν πρέπει να τιμωρείται με πρόστιμο εκτός των περιπτώσεων κατά τις οποίες η φορολογική αρχή αποδείξει ότι δεν υπήρχε οικονομική αδυναμία.

δ) Να δοθούν κίνητρα εξόφλησης των προστίμων. Αν ένα πρόστιμο καταβάλλεται εφάπαξ να παρέχεται μείωση έστω 50% και αν καταβάλλεται σε δόσεις να παρέχεται έκπτωση έστω 30% σε κάθε δόση η οποία θα καταβάλλεται εμπρόθεσμα.

imerisia.gr