Το άρθρο 1 του Ν.1376/83 ότι προβλέπει , οι εργαζόμενοι εποχιακά σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις της χώρας , κατά τη λήξη της εποχιακής τους απασχόλησης με οποιονδήποτε τρόπο , δικαιούνται αποδοχές άδειας 2 ημερών για κάθε μήνα απασχόλησης και 2 ημέρες επιδόματος αδείας , πέρα από τυχόν αυτούς οφειλόμενη σ ΄ αποζημίωση για άλλο λόγο .
 
Με την Συλλογική Σύμβαση Εργασίας 22/2002 προβλέπονται οι όροι αμοιβής και εργασίας των εργαζόμενων σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις . Οι υπαγόμενοι στην εν λόγω σύμβαση ξενοδοχοϋπάλληλοι , οι οποίοι απασχολούνται εποχιακά , εφόσον έχουν συμπληρώσει 10ετία στον ίδιο εργοδότη , ή 12ετία σε οποιονδήποτε εργοδότη , δικαιούνται 2, 5 μέρες αδείας και 2,5 ημέρες επιδόματος αδείας , για κάθε μήνα απασχόλησης κατά την ίδια περίοδο εποχιακής απασχόλησης και μέχρι 1 / 2 των μηνιαίων αποδοχών .
 
Για την συμπλήρωση ενός έτους πλήρους απασχόλησης απαιτείται η πραγματοποίηση 300 ημερών εργασίας και για κάθε μήνα η πραγματοποίηση 25 ημερών .
 
Αν για παράδειγμα ο ξενοδοχοϋπάλληλος απασχοληθεί για 6 μήνες στην παρούσα περίοδο , υπολογίζονται 150 μέρες ( 6Χ25 = 150) . Το άθροισμα των ημερών εργασίας κατ έτος διαιρείται με το 300, δηλαδή έχουμε κλάσμα 150/300 για να συγκριθεί με τα 10 ή 12 χρόνια κατά περίπτωση .
 
Οι αποδοχές αδείας που δικαιούνται οι ξενοδοχοϋπάλληλοι , όπως και οι λοιποί μισθωτοί , υπόκεινται σε ασφαλιστικές εισφορές και στον κλάδο ΙΚΑ - ΜΙΚΤΑ + ΤΕΑΜ ή ΙΚΑ - ΒΑΡΕΑ + TEAM , ανάλογα με την ειδικότητα εργασίας .
Υπενθυμίζεται ότι το ΤΑΞΥ ( Ταμείο Ασφάλισης Ξενοδοχοϋπαλλήλων ) , συγχωνεύθηκε στο ΙΚΑ - ΕΤΑΜ από 1-8-2008
 
Ο χρόνος της μη ληφθείσας άδειας θεωρείται πραγματικός χρόνος ασφάλισης .
 
Στην ΑΠΔ που υποβάλλει ο εργοδότης στο ΙΚΑ της έδρας της επιχείρησης , οι αποδοχές της μη ληφθείσας άδειας , απεικονίζονται με τον Τύπο Αποδοχών 07, ενώ οι μέρες ασφάλισης , με τις μέρες που αντιστοιχούν στον χρόνο απασχόλησης .