Με διαδικασίες εξπρές λόγω γενικότερου ενδιαφέροντος η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας καλείται να κρίνει αν είναι συνταγματικές ή όχι δυο διατάξεις που αφορούν ουσιαστικά στην είσπραξη εσόδων (προστίμων, οφειλών κλπ) μέσω των δικαστηρίων.

 

Η πρώτη διάταξη είναι αυτή που προβλέπει πως ο οφειλέτης για να μπορέσει να ασκήσει έφεση κατά πρωτόδικης απόφασης θα πρέπει να καταβάλλει το 50% της οφειλής για φόρους ή δασμούς.

 

«Προκειμένου για χρηματικού αντικειμένου φορολογικές και τελωνειακές εν γένει διαφορές, ο φορολογούμενος οφείλει να καταβάλει μέχρι την ημερομηνία της αρχικής δικασίμου, με ποινή απαραδέκτου της έφεσης, ποσοστό 50% του οφειλομένου, σύμφωνα με την πρωτόδικη απόφαση, κύριου φόρου, δασμού ή τέλους εν γένει», αναφέρει το άρθρο.

 

Η δεύτερη διάταξη που θα κριθεί είναι αυτή που αναφέρει πως για να δοθεί προσωρινή αναστολή στην εκτέλεση απόφασης για ανάλογο αντικείμενο (φορολογικά, τελωνειακά ζητήματα) πρέπει ο φορολογούμενος οφειλέτης να αποδείξει ότι από τον καταλογισμό της οφειλής (ατομική ειδοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών) που έγινε από την αρμόδια ΔΟΥ, προκαλείται σε βάρος του «ανεπανόρθωτη» και όχι δυσχερώς επανορθώσιμη βλάβη.

 

Ήδη μάλιστα για τη συγκεκριμένη διάταξη το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι είναι αντισυνταγματική. Γι’ αυτό άλλωστε και η αρμόδια επιτροπή του ΣτΕ εισήγαγε τις υποθέσεις σε «πρότυπη δίκη», παγώνοντας όλες τις άλλες προσφυγές ώστε να εκδοθεί μια πιλοτική απόφαση.